Gęstość widmowa
Przebiegi czasowe i widma sygnałów dźwiękowych a) ton, b) dźwięk złożony (składowa podstawowa + trzecia harmoniczna), c) dźwięk klarnetu = 180 Hz), d) szum o widmie ciągłym, złożony z nieskończenie wielu tonów o amplitudach jednakowej wartości, niezależnie od częstotliwości, nazywany jest szumem białym analogicznie do światła białego złożonego z olbrzymiej ilości różnych barw (widoczne jest to przy rozszczepieniu światła białego przez pryzmat).
Odpowiednikiem tonu jest wspomniane już promieniowanie monochromatyczne o ściśle określonej długości fali. W przypadku zmieszania pewnej kombinacji promieniowań monochromatycznych otrzymuje się barwę nazywaną barwą chromatyczną. Jak widać, również w tym przypadku sięgnięto w akustyce do analogii z optyką i brzmienie dźwięków, na które składają się zmieszane w różnych proporcjach tony, określa się jako barwę dźwięków.
Bardzo interesujący artykuł o gęstości widmowej! Dzięki niemu dowiedziałem się, jak ważną rolę odgrywa ta wielkość w fizyce. Ciekawe było poznanie związku między gęstością widmową a ilością fotonów w danym przedziale energetycznym. Teraz mam dużo większe zrozumienie tego zagadnienia, polecam lekturę tego artykułu wszystkim zainteresowanym fizyką!
Wejdź na konto, aby napisać komentarz.